Aile
Aile, ilk çağlardan bugüne varlığını sürdürmüş, ancak farklı uygarlıklarda farklı biçimler almıştır. Aileye ilişkin anlayışlar günümüzde de değişmektedir.
Kocamla sürekli kavga ediyorduk. Sonunda boşanmaya karar verdik. Biri beş, öteki yedi yaşında iki çocuğumuz var; ayrılmamız onları olumsuz yönde etkiler mi?
Bu, sizin nasıl davranacağınıza bağlıdır. Boşanmanın çocuklar üzerinde çok kötü bir etkisi olabilir, ama sürekli tartışmak da aynı derecede zararlıdır. Kesin olarak ayrılmaya karar verdiyseniz, en kısa zamanda bunu çocuklarınıza haber verin; çünkü belirsizlik de onları rahatsız edebilir. Çocuklar açısından önemli olan, anne- babaları tarafından eşit ölçüde sevildiklerini ve her ikisine de “ait olmayı” sürdüreceklerini bilmeleridir. Çocuklardan taraf tutmaları beklenmemelidir. Bu, onların ruh sağlığını bozmaktan başka bir işe yaramaz.
Üç yaşında bir oğlumuz var, başka çocuk yapmamaya karar verdik. Kardeşi olmadığı için oğlumuz kendini yalnız hisseder mi?
Onu yaşıtlarıyla arkadaşlık kurmaya özendirirseniz, kendini yalnız hissetmez. Önemli olan, aşırı meraklı ya da aşırı koruyucu davranmamanızda. Oğlunuz bütün zamanını erişkinlerle bir arada geçirmemelidir. Bu, onun aile yaşamı konusunda dengesiz bir görüş edinmesine ve büyüyünce sağlıklı ilişkiler kuramamasına yol açar.
Altı yaşındaki oğlumuzun geri zekâlı olduğu anlaşıldı. Biz onun evde, aile arasında kalmasını istiyoruz. Bize ne önerirsiniz?
Durum, oğlunuzdaki zekâ geriliğinin derecesine bağlıdır. Doktorunuz ve uzman kurumlar çeşitli konularda size önerilerde bulunacaklardır. Ancak genel olarak amacınız, olanaklar ölçüsünde eskisi gibi davranmak olmalıdır. Zekâsı geri kalmış bir çocuğa, öteki çocuklar gibi, gereksinimlerine karşılık verecek biçimde davranılması gerekir. Bu, oğlunuza uygun oyuncaklar bulmak ve gelişme derecesine uygun beceriler öğretmek anlamına gelir.
Kısa bir süre önce ilk bebeğimiz doğdu. Ancak hem eşimin hem de benim anne-babalarımız, bize çok karışıyorlar. Onları kırmadan bundan vazgeçmelerini nasıl sağlayabiliriz?
Yeni anne-baba olmuş kişiler ile büyükanne ve büyükbabalar arasında böyle sorunlar çok görülür. Özellikle çocuk bakımı yöntemi konusunda uyuşmazlık olduğunda, ilişkiler iyice gerginleşir. En iyi çözüm, anlayış farkını tartışıp bir anlaşmaya varmaktır. Doğal olarak son karar ve sorumluluk sizindir.
Yeniden çalışmaya başlamam gerekiyor, ama bir yaşında bir kızım var. Bunun çocuğuma zararlı bir etkisi olur mu?
Her şeyi dikkatle ayarlarsanız hayır. Bir çocuğun ilk iki ya da üç yılındaki en temel gereksinimi, sürekli sevgi ve güven duygusudur. Annenin yerini tutabilecek iyi ve ilgili bakıcılar bulunabilir. Ailenin bir bireyi, sözgelimi anneanne ya da babaanne de ideal çözüm olabilir. Ama bu işi üstlenen kişi kim olursa olsun, çocukla aralarında güven verici bir ilişkinin kurulabilmesi için, çocuğu en az üç yaşına gelinceye kadar bırakmamalıdır.
Dört yaşında bir oğlumuz var; beş ay sonra ikinci çocuğumuz doğacak. İkinci bebeğin oğlumuz üzerinde yaratacağı etki konusunda endişeliyim. Kıskançlığı en aza indirmek için yapabileceğimiz bir şey var mı?
Öncelikle, bu düşünceye kendisini alıştırabilmesi için, çocuğunuza bir bebek beklediğinizi söyleyin. Bazen yeni doğmuş bir bebeğin nasıl geliştiğini açıklamak bile yararlı olabilir. Yeni bebeğe yer açmak için yatak odalarını değiştirmek ya da oğlunuzu anaokuluna vermek gibi büyük değişiklikleri bebek doğmadan önce gerçekleştirmeye çalışın. Bebek doğduğu zaman, büyük çocuğunuza da aynı ilgiyi göstermeye ve aynı zamanı ayırmaya çalışın.
